"Ik ben meegegroeid met de bank, zoals zij met mij is meegegroeid"

Welke herinnering heb je aan je start bij Delen?

Mijn debuut bij Delen was best bijzonder. In de zomer van 1984 sprong ik even in om een medewerkster te vervangen tijdens haar vakantie, en zo rolde ik eigenlijk per toeval binnen. Die eerste dag staat nog helder op mijn netvlies: ik was best zenuwachtig – zo zenuwachtig zelfs dat ik midden in de zomer met een dikke wollen trui kwam opdagen – jong en zonder enige financiële achtergrond.

Na die studentenjob vroeg Jacques Delen of ik het team wilde vervoegen. Dat bestond toen uit een handvol mensen, en we werkten in een klein kantoor op het gelijkvloers van de familiewoning. Het was allemaal heel kleinschalig en persoonlijk. Ik bewaar heel mooie herinneringen aan die periode.

Je hebt het vak dus in de praktijk geleerd?

Ja, helemaal. Ik ben van nature vrij zelfstandig, maar Jacques nam me van bij het begin onder zijn vleugels en leerde me stap voor stap de verschillende facetten van het vak. Hij was tegelijk veeleisend en warm – een echte leermeester.

Een paar jaar later vroeg hij me om mee te gaan naar de Beurs van Brussel om orders van klanten door te geven. Ik vond dat fantastisch: eindelijk zag ik hoe alles er in de praktijk aan toeging. Wij moeten een vreemd en komisch duo geweest zijn: Jacques had altijd een stevig tempo – hij stapte niet, hij liep – en ik holde er met mijn notitieboekjes achteraan (lacht).

Na een aantal keer zei hij plots: “Zeg France, volgende week ben ik in het buitenland. Jij gaat de orders alleen doorgeven. Dat komt wel goed.” Ik was eerlijk gezegd doodsbang. Maar tegelijk was het een heel effectieve manier om te leren, en vooral ook een groot teken van vertrouwen. In die tijd kon er nog veel, er waren weinig regels of vaste procedures.

De Beurs van Brussel toen, hoe was dat ?

Het was een ander tijdperk. Ik ging er ontzettend graag naartoe en heb er heel bijzondere momenten beleefd. Als we naar de beurs vertrokken, lag de koffer van de auto vol met effecten die we enkele dagen eerder hadden verkocht en die we nog fysiek moesten afleveren.

Op de vloer stonden de beursmakelaars samen in het midden – in de ‘corbeille’ – en de orders werden gewoon met krijt op een bord geschreven. Soms trokken we ons even terug in kleine telefooncabines om de laatste instructies door te geven.

Er hing een heel specifieke sfeer, iets intens en levendig, bijna theatraals. Nadien reden we terug met koffers vol nieuw aangekochte effecten. En ik hoor nog altijd de vader van Jacques zeggen, met een glimlach: “Vergeet niet de koffer goed te sluiten.”

Welke momenten in je 40-jarige carrière zijn je het meest bijgebleven?

Dat zijn er heel wat. Die ervaringen hebben me echt gevormd in hoe ik vandaag werk. Omdat ik geen eerdere werkervaring had, heb ik vooral veel geobserveerd en geanalyseerd. Jacques was van nature voorzichtig en informatieveiligheid was van meet af aan zijn grote focus. Hij maakte bijvoorbeeld drie back-ups per dag op diskettes, die we dan op verschillende plaatsen bewaarden om risico’s te beperken. Vandaag lijkt dat misschien eenvoudig, maar eigenlijk was het behoorlijk vooruitstrevend.

Er waren natuurlijk ook intense momenten, zoals de beurscrash van 1987. Ik was toen samen met Jacques op de beursvloer. De spanning was voelbaar, maar hij bleef opvallend rustig en behield zijn koelbloedigheid. Dat is me altijd bijgebleven.

De brand in de beurs in 1990 was een ander kantelpunt. Het betekende het einde van een tijdperk, want daarna werden transacties geautomatiseerd. Jacques stelde voor om nog één keer samen te gaan kijken. Als liefhebber van architectuur nam hij me ook mee op sleeptouw door Brussel. Hij had een groot plezier in het delen van zijn kennis, en zijn enthousiasme werkte echt aanstekelijk.

Hoe is jouw rol doorheen de jaren meegegroeid met de bank?

Ik ben eigenlijk samen met de bank geëvolueerd, en met alle operationele projecten die erbij kwamen. Doorheen de jaren ben ik me blijven focussen op de reconciliatie van rekeningen bij tegenpartijen. Tegelijk heeft de technologische evolutie ons werk sterk veranderd en efficiënter gemaakt. De introductie van gecentraliseerd discretionair beheer in de jaren 90 heeft ons dagelijks werk ook merkbaar vereenvoudigd.

Daarnaast is de bank de voorbije decennia sterk gegroeid. Ik heb de kans gekregen om mee te werken aan verschillende integratieprojecten na overnames. Dat waren intensieve, maar bijzonder boeiende trajecten die veel nauwkeurigheid, analyse en expertise vroegen, en die ook voor sterke teammomenten hebben gezorgd.

Wat mij vandaag nog altijd energie geeft, is het verbeteren van processen: automatiseren waar mogelijk en problemen echt doorgronden. Begrijpen, analyseren, eruit leren en herhaling vermijden – die continue drang naar verbetering is voor mij een echte motor.

Welke persoonlijke sterktes helpen je bij de uitoefening van je rol?

Ik ben vrij creatief als het gaat om oplossingen bedenken. Tegelijk hou ik van efficiëntie en pragmatisme – waarden die ook sterk leven binnen Delen.

Ik ben intussen 62. De doorbraak van artificiële intelligentie zie ik echt als een mooie opportuniteit: het helpt ons om repetitieve taken te automatiseren en zo ruimte te creëren voor projecten met meer toegevoegde waarde.

Wat ik ook sterk vind bij ons, zijn de korte lijnen tussen Operations en IT. Daardoor kunnen we snel schakelen en makkelijk terugvallen op de expertise van onze IT-collega’s.

Ik hou ervan als er vooruitgang in zit en kan soms vrij direct uit de hoek komen. Niet voor niets noemen mijn collega’s mij al eens “Rambo” (lacht). Maar tegelijk hecht ik veel belang aan goede relaties. Sommige collega’s werken hier al meer dan twintig jaar, en één van hen is zelfs de peter van mijn zoon.

Onlangs mochten we ook de zoon van een collega verwelkomen – zo’n continuïteit vind ik mooi om te zien. En ik werk trouwens ook heel graag samen met jonge mensen.

Welke raad zou je jonge starters vandaag graag meegeven?

Na meer dan 40 jaar heb ik er wel een paar verzameld (lacht). Wat voor mij echt het verschil maakt, is durven gaan voor kansen die op je pad komen. Als je de ruimte krijgt om initiatief te nemen, grijp die dan ook. Het helpt je om jezelf beter te leren kennen en geeft je vertrouwen om verder te groeien.

Tegelijk heb ik geleerd om niet te lang te blijven hangen in problemen. Probeer vooral te denken in oplossingen. Dat werkt niet alleen efficiënter, het brengt ook een positieve dynamiek in een team.

En misschien nog het belangrijkste: zoek verbinding met de mensen rondom je. Of dat nu aan je bureau is, in de gang of bij een kop koffie, je leert enorm veel door te begrijpen wie wat doet. Die informele momenten zijn vaak minstens even waardevol als het werk zelf.