Video Marktupdate: In het spanningsveld tussen geopolitiek en technologie

Solide resultaten en normalisering van de waarderingen

De meest recente bedrijfsresultaten blijven een steun voor de beurzen, zeker in de Verenigde Staten. Want veel Amerikaanse bedrijven kwamen met kwartaalcijfers die positief verrasten. De winstmarges blijven stevig en ook de binnenlandse vraag in de VS blijft redelijk op peil, wat in een volatielere marktomgeving toch geruststellend is.

Tegelijk zijn die winsten sneller gestegen dan de koersen, waardoor Amerikaanse aandelen in verhouding tot hun winst ook wat minder duur zijn geworden. De bubbelvrees verzwakt hierdoor toch wat, en dat is een gezond evolutie.

AI herschikt winnaars en verliezers

Veel IT-bedrijven kwamen recent nog met sterke resultaten en mooie vooruitzichten. Maar zodra duidelijk werd hoe groot hun investeringen in artificiële intelligentie zouden worden, zette de beurs toch een stap terug. Dat toont dat beleggers niet alleen naar de groeikansen kijken, maar zich ook afvragen in welke mate die AI-investeringen zich effectief in rendement zullen vertalen.

Tegelijk groeit ook het besef dat AI de verdienmodellen binnen de technologiesector onder druk zet. Vooral softwarebedrijven voelen dat, want sommige taken die vroeger door klassieke software werden uitgevoerd, worden nu geautomatiseerd of efficiënter gedaan door zogenaamd generatieve AI-modellen. Daardoor wordt hun winstgevendheid in vraag gesteld, wat ook verklaart waarom de waarderingen van een aantal spelers recent zijn teruggevallen.

De druk op software werkt trouwens door buiten de beurs. Ook in private markten, zoals Private Equity en Private Credit, zien we meer voorzichtigheid. Private Credit draait om leningen die buiten het traditionele bankensysteem aan bedrijven worden verstrekt. Het is een markt met relatief veel risico, weinig transparantie en ook een beperkte verhandelbaarheid. De voorbije jaren is daar veel kapitaal opgehaald om te investeren in onder meer softwarebedrijven. En nu dat segment meer in vraag wordt gesteld, groeit ook daar de terughoudendheid.

Maar niet alle softwarebedrijven worden even hard geraakt door de ontwikkelingen in AI. Spelers met oplossingen voor complexe taken, die diep verankerd zitten in de processen van hun klanten, blijven voorlopig minder kwetsbaar.

En er zijn ook ondernemingen die van de AI-golf profiteren, bijvoorbeeld spelers die de technologie en infrastructuur leveren om AI op grote schaal uit te rollen.  Denk aan halfgeleiders, datacenters, energie-infrastructuur en elektrische uitrusting. De vraag naar die bouwstenen is structureel en groeit zeer snel.

AI is de toekomst, en zoals bij eerdere omwentelingen zorgt de AI-revolutie voor forse productiviteitswinsten én dus ook voor verschuivingen op de arbeidsmarkt. Sommige jobs verdwijnen, andere veranderen en er komen er ook nieuwe bij, onder meer in de bouw van datacenters en in digital engineering. AI is dan ook veel meer dan  een zuiver technologisch verhaal. Het is als het ware een structurele hertekening van de economie, die vandaag al voor schommelingen op de markt zorgt en ook op langere termijn een aandachtspunt zal blijven. Maar dàt is op zich geen reden om de sector te mijden. Om de trein naar de toekomst niet te missen, zijn investeringen in AI onvermijdelijk en vooral noodzakelijk.

Midden-Oosten: energie, inflatie, rente en groei

Momenteel worden de beurzen gedomineerd door de geopolitieke spanningen in het Midden-Oosten. De Straat van Hormuz speelt daarin de hoofdrol, want via die doorgang loopt ongeveer een vijfde van de wereldwijde olie- en LNG-stromen. De blokkering van de zeestraat verstoort zo de energiebevoorrading, jaagt de kosten en verzekeringskosten van dat transport de hoogte in en drijft aldus de energieprijzen hoger.

Nu ook de Houthi’s zich in het conflict hebben gemengd, kan de situatie verder escaleren. Als zij ook het scheepvaartverkeer in een cruciale doorgang op de route naar het Suezkanaal verstoren, dreigen zowel de energieprijzen als de transportkosten en de onzekerheid op de markten verder op te lopen.

De concrete impact van de stijging van de energieprijzen verschilt wel van regio tot regio. Zo zijn Europa, en vooral Azië, sterk afhankelijk van ingevoerde energie en dus kwetsbaarder. De Verenigde Staten daarentegen zijn netto-exporteur van olie en gas, wat hen wat beter beschermt. Maar toch loopt de olieprijs ook daar op, omdat die grotendeels op de wereldmarkt wordt bepaald.

Door de opmars van hernieuwbare energie en het grotere gewicht van de dienstensector is de wereldeconomie vandaag weliswaar veel minder afhankelijk van olie dan tijdens de oliecrisissen van de jaren 70, maar als energieprijzen stijgen, loopt ook de inflatie op, en dat kan uiteindelijk doorwerken in de rente.

Want centrale banken moeten het evenwicht bewaken tussen inflatie en groei. Mocht het conflict aanslepen en aanhoudend doorwerken op inflatie, dan zou de Fed haar renteverlagingen moeten uitstellen, en zou de ECB in het slechtste geval zelfs opnieuw over renteverhogingen moeten nadenken. De onzekerheid hieromtrent is bij beleggers reeds toegenomen, wat zichtbaar is aan de langetermijnrentes die de voorbije weken stegen.

De effecten van de oorlog in het Midden-Oosten zijn intussen dus voelbaar, want de risico’s op hogere inflatie, een hogere rente en lagere groei zijn reëel. Hoe groot de impact uiteindelijk wordt, zal afhangen van het verdere verloop van het conflict. Maar minstens even belangrijk is hoe bedrijven met die onzekerheid omgaan. De komende bedrijfsresultaten zullen een eerste indicatie geven van de mate waarin hogere energie- en transportkosten beginnen door te werken. Want niet alle bedrijven zijn daar even gevoelig voor. Eerdere schokken hebben al vaker aangetoond dat heel wat ondernemingen zich flexibel aan veranderende omstandigheden kunnen aanpassen.

De reactie van de aandelenmarkten

Door hun grotere afhankelijkheid van ingevoerde energie kregen de Europese en Aziatische markten sinds 28 februari klappen. En dat terwijl ze eerder in het jaar nog sterk waren opgelopen.

De Amerikaanse markten hielden langer stand, maar zijn intussen ook teruggevallen. Al bleven de verliezen in eurotermen voor een Europese belegger hier wel binnen de perken. Bij geopolitieke onrust wordt de dollar vaak gezien als een veilige haven, en dat zien we ook nu, met een dollar die de voorbije weken opnieuw terrein heeft goedgemaakt.

Als we even uitzoomen naar de voorbije decennia, zien we dat geopolitieke schokken de markten vaak snel en scherp doen reageren. Maar na verloop van tijd neemt die impact meestal weer af.

Of het nu ging om eerdere crisissen in het Midden-Oosten of de oorlog in Oekraïne: de markten hebben al vaker bewezen dat ze zulke periodes van onzekerheid aankunnen, zeker wanneer de economische fundamenten stevig zijn.